Dinsdagavond was het zover. Met 1 collega en 8 bewoners (uit een woonvoorziening voor verstandelijk gehandicapten)

(verder bw-ers) naar de Toppers. Jullie begrijpen natuurlijk direct dat ik een hele zware baan heb! Soms heb ik er echt de kracht niet voor! Het begon natuurlijk al met het feit dat de bussen hadden besloten om in staking te gaan, dus nu werd er als alternatief een taxi

besteld die ons voor de deur zou ophalen en thuis zou brengen. Heel vervelend allemaal, dat je dan niet met de bus mag, je mist dan net even die heerlijke wandeling naar de bus met twee bewoners hangend aan je arm , maar soms moet je je bij dingen neerleggen. Voor het vertrek was er al wel een bewoner die niet meeging want hij wilde met zijn vrachtwagen

(lees 3-wiel fiets!)naar de Arena, een pedagogisch gesprek erin gegooid en gevraagd waar hij dan zijn "vrachtwagen" wilde gaan parkeren. Hoe kon ik zo'n domme

vraag stellen, "in de coulisse natuurlijk". Dit was natuurlijk de oplossing, dus om kwart over 7 is hij gezellig bij ons in de taxi gestapt. Bij de Arena aangekomen om kwart voor 8, waren we nog helemaal compleet, altijd fijn als je de verantwoordelijkheid hebt. En hup de ingang zoeken. Ik deed de kaartjes in het leesapparaat en riep, "door het hek", het liep gesmeerd en iedereen was zo binnen. Ik, als laatste, had natuurlijk op dat moment hard weg kunnen rennen

maar dat doe je dan toch niet. Ondertussen ook nog wat andere dames geholpen met hun kaartje want het is voor sommige mensen toch wel heel moeilijk hoe zo'n kaartje in de gleuf moet! Maar ik werd deze avond gewoon doorbetaald dus dan kan je je maar beter nuttig maken voor de hele maatschappij. Afijn, nu nog naar boven, naar de eerste ring. Dat betekend een aantal trappen op. Voor enkele bewoners hoopte ik dat er zuurstof

boven aanwezig was, want die hadden het erg zwaar, maar we hadden 4 uur om weer bij te komen om naar beneden te gaan. Na een plas

stop, (waarom hebben ze nog steeds niets aan die lange rijen bij het damestoilet gedaan?) het aanschaffen van de arena kaarten konden we ons plekje opzoeken. Weer heel vervelend. De trap af naar beneden, want we zaten op rij 2 en 3 met z'n tienen knus bij elkaar. Jeetje, je wordt toch steeds maar weer gestraft, we konden alles heel goed zien en zaten heel dicht bij de opkomst ingang. Heel erg naar. Het feest zou pas over 3 kwartier beginnen maar het feest

was al begonnen. De muziek vooraf werd al hard mee gezongen door de bw-ers en we zagen nog een aantal bn-ers lopen omdat we zo op het veld keken. Geert Hoes , Caroline Tensen en Natasja Froger werden allemaal gespot, wat een feest. Van alle spanning schoot een bw-er in een epilepsie aanval, maar ze bleef keurig op haar stoel zitten, dus dat was weer een geluk. Gauw maar even voor de aanvang iedereen van drinken

voorzien en een paar watertjes inslaan want er moest ook nog wat avond medicatie ingenomen worden, want dat gaat gewoon door. Nog 10 minuten stond er op de vidi wall. Oehhhh nou wordt het spannend, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1 en het begon. Wat! De toppers sprongen uit een vliegtuig

, leek net echt, heb de bw-ers maar in een waan gelaten, ik had natuurlijk allang door dat er gesjoemeld was met het filmpje, maar soms moet je bepaalde fantasieën natuurlijk lekker zo laten, dat is ook een taak als goede begeleidster. En toen..... kwamen ze echt binnen, vlak voor onze neus op drie trikes, ook een soort 3- wielfiets

maar dan met motor, die wel in de coulisse mochten staan! 3 Uur lang werd ik vermaakt door 3 toppers, drank en chips

rondes, plas

rondes met nog steeds lange wacht rijen, fotootjes maken , polonaise

op de plek, vals gezang naast me, hi 5 van een bw-er met elke drank boy die langs liep met een drankton op de rug, een zware avond dus!!! Ik ben ook weer bij wat betreft Benny Neijman, tijdens de medley kreeg ik te horen van een bw-er dat hij dood is!

Hij was 56, belangrijke dingen om te onthouden, en dan daar overheen, krijg je ook nog te horen bij een liedje van de Zangeres Zonder Naam dat die ook dood is

! Een mens moet wat incasseren op zo'n avond. Om de toegift werd door bw-er B. hi ha ho geroepen ipv we want more, maar wat maakt het uit want ze kwamen toch terug. Om 00.00 was het feest echt afgelopen, nog even de Arena kaart opgemaakt aan een berg patat en het feest was afgelopen. Gelukkig had geen van de bw-ers bedacht om alle medewerkers van de Arena persoonlijk even te bedanken, want die pech kan je ook nog wel eens hebben dat ze iedereen een handje gaan geven, maar ws waren ze zelf ook al te moe. Tijdens het terug lopen naar de taxi kregen we nog een speech van een bw-ster, ze had een geweldig avond gehad en iedereen ging
tegen het dak en applaus

voor iedereen die geholpen heeft, mijn collega en ik dus. Nog 1 epilepsie- aanval

als toetje midden op straat, de taxi (helaas geen stretch limo die er ook stond) weer in en om kwart over 1 weer keurig voor de deur afgeleverd .
Autootje gepakt en rustig, met gierende banden, naar huis gereden. Af en toe heb ik toch zo een vervelende baan

.